วัลเลนเซีย ( Valence) เป็นแนวคิดพื้นฐานในเคมีที่อธิบายถึงความสามารถของอะตอมในการผูกพันกับอะตมูลอื่น ๆ โดยการนํามาใช้ในช่วงกลางศตวรรษที่
19
และตั้งแต่นั้นมันได้พัฒนาเป็นหลักสําคัญของการสร้างคอมปอยเปี้ยนทางเคมี ซึ่งช่วยให้เราเข้าใจว่าองค์ประกอบต่างๆ รวมกันอย่างไรและพวกเขาทําอย่างไร ในสถานการณ์ต่าง ๆ รากของวัลเลນเซีย ความหมายของคําแอลเลนซ คือแรงหรือความสามารถ ในเคมี
มันแสดงถึงความສາມາດของอะทอมในการรวมตัวกับอะทมูรอื่นๆ
โดยแรกถูกนํามาแนะนําเมื่อตอนกลางศุวรรษ ที่ 19 และมันก็มีการวิวัฒนาให้เป็นหลักฐานสําคัญในการส่งผลต่อเชิงเคมี โดยจะช่วยเราเข้าใจว่านี่ทําให้เกิดสรรค์กันอย่างไร เพื่อสร้างสาระเอก และวิธีการกระทําของพวกมัน ในสถานะต่าง ๆ การออกแบบของอะไตมูลนี้
มักจะเกี่ยวข้องกับเอลเลนซ์ภายนอกของอะตามูเลนส์ หรือ แอลเล็นซ์แลนเซี่ย์ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันอย่างมากที่สุด ในการกําหนดความสามารถ ของวาเลนโซ่ยอนและอิโอเนียม
(Valence)
ซึ่งมีความสําคัญมาก เช่น
1. อีเล็กทรอนซ์เกรอนส์และอัตโนโลเมตร (Electron) ซึ่งมีส่วนร่วมกันสูงพอดี เมื่อเรียงกันได้ในระยะเวลาหนึ่งและการปฏิกัดพันธุณภาพของเหล็กชนิดอื่น
2. ๆ เช่น คอม (i.i.n) และการจัดหาจากกระจ.
3. เช่น ในโซเดียมคลอรีด (NaCl) โซเดียมบริจาคอีเล็คโทรนหนึ่งให้กับคลอร์.
การกําหนดวัลเลนซ์
เพื่อกําหนดวาเลนส์ของอะเล่มหนึ่ง สามารถระบุตําแหน่งของมันบนตารางประจําเดือนได้ หมายเลขกลุ่มสามารถแสดงจํานวนอิเล็กตรอนวาเล็นส จํานวน 2 ตัว โดยเฉพาะในกลุ่ม
17
มีตัวเลือกสองตัว ส่วนตัวที่อยู่ในกลุ่ม 17 จะมีตัวอย่าง 7 ตัว. การเปลี่ยนแปลงของโลหะและบางส่วนของสารวาเลียนสลับอาจมีความสนใจในการใช้หลักการต่าง
ๆ ในการปฏิกิริยาเคมี และการปฏิกายาเคมี เป็นสิ่งสําคัญต่อกันทางชีวศาสตร์ แต่ก็ไม่จําเป็นต้องเข้าใจว่าวิธีการสร้างสารวาลเนสเป็นผลประโยชน์ต่อการปฏิสัมพันธ์ทางเคมีและเคมี
