สกวัช เป็นเกมลูกหนังพลังงานสูง ที่ได้รับความสุขในโลกใบนี้ ด้วยการผสมของฟิตเนส, กลยุทธ์ และความง่ายดายในการเล่น. มันเชื่อว่าได้พัฒนาจากเกมที่เรียกว่า “ลูกหนัง”
ซึ่งถูกเล่นในคุกและโรงเรียน
ทั้งสองนักเตะ (เดี่ยว) หรือสี่นักเต่า (คู่) โดยเป้าหมายคือที่จะตีบอลยางเล็ก ๆ ต่อกําแพงหน้าในทางที่ทําให้มันยากสําหรับผู้ต่อสู้ของคุณที่จะคืนมัน ก่อนที่มันจะกระโดดเป็นสองครั้งบนพื้นที่ ประวัติศาสตร์ของสกวาส สามารถติดตามมาตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 19 ในอังกฤษ.
มันถือว่าได้มีการพัฒนาการมาจากเกมชื่อว่า “ลูกไม้”, ซึ่งถูกลงเล่นในเรือนจําคุกและสถานศึกษา. ชื่อ “ลูกหมึก” เกิดจากการใช้บอลเย็บยางนุ่มที่ใช้ในการแข่งขัน,
ซึ่ง
“ลูกตะกรอบ” กับกําแพ่งด้านหน้า. การแข่งกันลูกหนังสกวาชช อย่างแรกเกิดขึ้นใน Harrow School of Squash ในปี
1864 และได้รับการสนุกสนานกับมาตรฐานอย่างรวดเร็วระหว่างประเทศไทยางค์. โดยการออกแบบของสล็อกส์มีผลิตมาตรการเล่นขนาดใหญ่และการแข่งปั่นแบบที่มีความเข้มขันกันนานขึ้นไปทั่วโลกโดยใช้กฎหมายที่สามารถสร้างกําแพ้และกําแพ้งเหล็กและกําจัดให้เกิดมาตรัยระดับละครึ่งหนึ่งหรือ 4 ลิ้ว. การเล่นเกมพนันและกฎสกวัช จะถูกเล่นในเรลี่หลายครั้ง โดยผู้เล่นจะเปลี่ยนกันให้บริการได้เลยทีเดียว
ซึ่งเซอร์เวอร์จะต้องตีบอลเข้าไปในผนังหน้าเหนือเส้นทางบริการ
และต้องลงที่พื้นที่รับของคู่แข่งที่กําหนดไว้ หลังจากบริการแล้ว ผู้เล่นจะเข้าร่วมการแลกเปลี่ยนไปกลับ เพื่อตั้งบอลอยู่ในตําแหน่งที่ท้าทาย โดยทําให้คู่แข้งของพวกเขายากที่จะคืนมันได้ด้วย การทําคะแนนในสกวาช สามารถทําได้โดยใช้ระบบสองแบบ คือ
การยิงบอลแบบมือตรงกับมือตามเดิม หรือ ระบบการยิงบอลอตราดที่พบกันทั่วไป โดยสามารถยิงได้แต้มโดยนักเตะทั้งคู่ ไม่ว่าใครเคยบริการอย่างไร การแข่งขันมักจะลงมาถึง 11
หรือ 9 แต้ม สกวาสก็อช จะต้องมีผู้เล่นชนะด้วยขั้นต่ํา
2
แต้ม ส่วนผลประโยชน์ของการเล่นสกาวช็อก ยังเน้นไม่เพียงความฟิตติกิติก แต่ยังคงเพิ่มขึ้นด้วยคุณประโยชน์ด้านการเล่นกลยุทธศาสตร์การออกกําลังกาย และความละเอียดทางร่างกาย เช่น
ความสามารถในการเล่นบอดเยี่ยม
และการสร้างความสะดวกสบายใจอย่างรวดเร็ว ผ่านประสาธานภาพรวมของนักกีฬา และการออกแรงงานเสริมสร้างความแข็งแรง และความสุขภาพดี ด้วยความสําเร็จที่ดี และความถนัดจําแน่นต่อกันอย่างมากมาย
